-        آقا واقعا چيز جالبيه واسه مجله نوروزي حرف نداره

-        كه چي اينا چيه ,همش كه تكراريه

-        حراج نشريه ,حراجه ,دونه اي دويست تومان

-        مگه غارته چه خبره آقا مگه گوجه فرنگيه

-        دانشگاه ,روز ,بعد از چاپ نشريات شماره هاي سوم وچهارم

-        آقا بخشيد شما نشريه چاله هستين ؟

-        بله امري داشتين

-   يه مطلب دارم مال خودمون و شعر هم مال پدر بزرگمون كه درمورد گراني سروده اند گفته كه چاپش كنيد

-   اي بابا / توهم حال داري ,باشه مطلبتون بدين مي زارم توي فايل اگه وقت كرديم چاپش مي كنيم

ودرپايان اينجانب بدليل آسفالت نكردن راه دانشگاه –تمام نكردن ساختمان نيمه كاره ,’درست نشدن تلفن كارتي ’,بسته بودن بيست وسه ساعته كتاب فروشي دانشگاه ,چاق وچله شدن سگ دانشگاه ,ازدحام موتور سوارهاي مزاهم ,تكميل نشدن كارگاه جغرافيا ,آويزان شدن لباسهاي دانشجويان ’آماده نشدن سايت دانشگاه و جنگهاي صليبي داشجويان باافراد عشق فيلم فارسي وبالاخره همكاري نكردن امور فرهنگي و تمدني از همه انجمنها استعفا مي دهم

                                                                                       اسمش دوباره یادم رفت

اي كه پنجاه رفت ودر خوابي

  مگر اين پنج روز ا دريابي

بيگمان وقتي جناب سعدي اين شعر را نوشته روزگارش كم و بيش شبيه بنده نبوده جرا كه من نيز حدوداً چهل پنجاه ساليرفته و همچنان در خوابم ميگوييد چرا؟

خدمتان عرض كنم از آنجا كه بنده علاقه خاصي به سعدي دارم ك بيش شعرهاي ايشان را مطلاعه نموده و از بركات فيض و دانش ايشان تا حدودي برخوردار بوده ام من عقيده دارم كه سعدي منظورش از اين بيت بالا نوشتن كتاب نبوده بلكه به احتمال قريب به يقيين او هم مانند بنده تا حدودهاي پنجاه سالگي ازدواج نكرده و اين بيت عمداً سروده و خواسته كه طوري به اطرافيانش علي الخصوص مادر محترمشان حالي كند كه اي نه نه بلاخره كي برايم زن ميگيري؟

از گرفتن يا نگرفتن زن براي سعدي بنده بنا به دو دليل خبر ندام اولاً مشكلات اقتصادي از قبيل تورم و افزايش قيمت قير و كرايه تاكسي غيره … حتي نرخ عوارضي گدا. دوماً مشكلات اجتماعي از قبيل بالا رفتن سن ازدواج و معضل فرار كردن دختران البته نه از خانه بلكه از زير كار خانه باعث شد كه بنده بيخ كار را نگيرم و ملوم نكنم نه نه سعدي برايش زن گرفت يا نه.

اما شباهت من و سعدي :

ازوقتي يادم مي آيد توي خانه ما زن گرفتن براي پسر امر حساسي تلقي شده و از آنجا كه بنده تنها پسر خانواده بودم مادر بنده روي اين امر حساسيتي دو چندان داشت,ازوقتي پايم را توي دبيرستان گذاشتم و به قول مادرم پشت لبم سبز شد ,صحبت اززن گرفتن براي من شد .هرروزيي انتخاب مي شد ,ازدختر خاله ها ودختر عمه هاگرفته دختر همسايه …امروز يكي انتخاب ميشد وفرداي آن روز بنا به دلايلي ردگزينش مي شد اوايل كمي برايم هيجاني وحساس شده بود ولي كم كم مثل سريال هاي آبكي تلوزيون شد ,از يك طرف پدرم مي خواست ديپلم بگيرم وازطرفي ديگر مادرم دنبال دختر موردعلاقه اش بود,كار به جايي رسيد كه دردرسم افت كردم واز آنجا كه پدرم باروان شناسي سروكار داشت درجمع فاميل اعلام كرد كه اگر پسرم درامتحانات آخر سال قبول شودبه عنوان جايزه برايش زن مي گيرم .بعداز انتحانات چه عرض كنم بازور تكماده وتبصره وپارتي بازي بالاخره ديپلم گرفتم ومادرم همچنان دفتر اسامي دخترهاي شهرراورق مي زد تااينكه به صفحه آخررسيد ,ناگهان با پدرم فكري به كله اشان خطوركرد ,امافكر بكر والدين مكرمه بنده ,مادرم گفت :حالا كه قرار است پسرم زن بگيرد چرا يك دخترتحصيل كرده نگيرد واين يعني دختردانشجو ودختردانشجو يعني بدبختي ,يعني اينكه بنده بايد با كنكور سر شاخ شومااماوالدين عزيز بنده مي دانستند كه سرپسرشان ازآن كله هانيست كه شاخ كنكوررابشكند,بنابرين راه دانشگاه آزاد برروي بنده گشوده شد ,بالا خره بنده وارد دانشگاه شدم ولي هزينه دانشگاه شوروشوق ملدرم برا زن گرفتن بنده راخاموش وخاموشتر كرد

دردانشگاه بايك دخترآشنا شدم ,دانشجوي ادبيات بود ,ازخدا پنهان نيست از شما چه پنهان بيشتر ازماشينش خوشم آمد ,چون يك بنز خوشرنگ زير پايش ود ,موقع غروب بي اختيار ياد ماشين مي افتادم وخودم راتوي ماشين مي ديدم وتنها دراتوبان سنندج-بيجار تخته گاز مي رفتم ,راستش دختر آزآن دخترها بود كه روزي دو-سه ساعتي وقتش جلو آينه مي گذشت عينك دودي بزرگ مي زد و ادعاي شاعري داشت وهميشه پروين وفروغ رابهخاطر گفتن شعرهاي ضعيف سرزنش مي كرد جريان به گوش پدرومادرم رسيد وبالاخره رفتيم خواستگاري دختر موردنظر ,خلاصه ازخانه دختر برگشتيم وپدر ومادرم درفكر مهريه سنگين تعيين شده بودند .نمي دونم چرا بيخودي تلويزيون راروشن كردم كاش دستم مي شكست واينطوري نمي شد ,مجري تلويزيون بايك كارشناس رشدجمعيت صحبت مي كرد ,بعد كارشناس اعلام كرد ,بنا به اطلاعات به دست آمده تعداددختران دوبرابرپسران است ,ناگهان پدرم بشكني زد وبه مادرم نگاه كردوگفت ازاين بهتر نمي شود ومادرم خم گفت راست مي گويي ومن با تعجب رسيدم چه چيز را ؟ كه با نگاه هاي عاقلانه اندرسفيه والدينم همه چيز را فهميدم .بله اين يعني اينكه دختر ها بگوش باشند چرا كه اگر زود نجنبند ومهريه ها را كم نكنند سرشان بيكلاه مي ماند يعني به زبان ساده تر پسراني پيدانمي شوند كه با آنها ازدواج كند وروم به ديوار ممكن است بترشند .

ومن الان بيست سال است منتظرم مهريه ها پايين بيايد ودخترها با لجبازي  هميشگي خودشان سر مهريه محكم پا فشاري مي كنند وهرروز تعدادي دخترو پسر كه چه عرض كنم پير پسر و پيردختر بدون اينكه ازدواج كرده باشند به ديار باقي مي شتابند وحالا تاكي نوبت به ما برسد الله اعلم

                 نويسنده :محمد سليمي